پنج شنبه , ۲ آذر, ۱۳۹۶
خانه / یادداشت / راه ولایت خداوند

راه ولایت خداوند

راه ولایت خداوند

راه ولایت خداوند، منحصر در دورى از شيطان و آراء و افكار اوست يعنى از عالم كثرت، و توجّه به عالم غرور، به سوى عالم وَحْدت، و عالم اصيل و حقيقت عرفان و لقاى إلهى حركت كردن، و كثرات اين عوالم و پديده‌‏هاى اين نشئآت را در نَوَرديدن، و پشت سر انداختن، و با نداى اللهُ أكْبرُ وارد در وادى ايمَن عِرفَان شدن است. و اين با نسيانِ كثرت، و با ذكر خدا، و ياد خدا، و پيوسته در انديشه بودن خدا، و گريستن در فراق خدا، و سوختن از نار ملتهب هجران خدا، صورت مى‌‏گيرد.

چقدر خوب و عالى اين آيه مباركه، اين حقيقت را مُبَّين و روشن مى‌‏سازد، كه يگانه راه ولایت، ذكر خدا، و ياد خداست. و غفلت از ياد خدا و ذكر خدا موجب انغمار در وادى ضلالت است:

«فَأعْرِضْ عَمَّنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنَا وَ لَمْ يُرِدْ إلَّا الْحَيوة الدُّنْيَا* ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ انَّ رَبَّكَ هُوَ أعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلهِ وَ هُوَ أعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدى»[۱]

«پس (اى پيغمبر) روى گردان و اعراض كن، از آن كسي‌كه از ذكر ما روى گردانيده است! و غير از حيات و زندگى دنيا چيزى را نخواسته و اراده ننموده است! اينست نهايت بلوغ عِلمى ايشان! بدرستيكه پروردگار تو داناتر است به آن كسي‌كه از راه او گمراه گرديده است؛ و داناتر است به آن كسي‌كه در راه او، راه را يافته است.»

اوّلًا در اين آيات مى‌‏بينيم كه: زندگانى پست، و غرور دنيوى، و انغمار در شهوات، و افكار باطله، و آراء كاسده را ملازم با اعراض از ياد خدا و ذكر خدا مى‏‌داند.

و ثانياً مى‏‌فهماند كه: نهايت بلوغ علمى بطور مطلق در اين توقّفگاه نيست؛ بلكه اين توقّفگاه نهايت بلوغ علمى و انديشه فكرى اين كوته نظران است؛ و افرادى كه به ذكر خدا پيوسته متذكّرند، نهايت بلوغ علمى آنان جاى ديگر و در محلّ ديگرى خواهد بود.

و ثالثاً مى‏‌رساند كه: اين افراد، گمراه مى‌‏باشند؛ و خداوند به گمراهان و گمگشتگان از راه او عالم و از احوال آنها مطّلع است؛ و نيز مى‌‏رساند كه: غير اين دسته غافل از ذكر خدا، آن دسته كه به ذكر خدا متوجّهند، آنان راه يافتگانند؛ و خداوند به احوال ايشان نيز عالم است؛ و بنابراين به خوبى و روشنى، اين آيه مى‌‏رساند كه: گمراهى از راه خدا در اثر غفلتِ از ذكر خدا؛ و راه يافتگى به راه خدا، در اثر ذكر خداست. پس ذكرِ خدا موجب سلوك و رسيدن به مقصود و مقام ولایت است.

برگرفته از کتاب امام شناسی، ج۵، ص۳۹٫ علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی قدس سره

[۱] . سوره نجم، آيات ۲۹ و ۳۰٫

مطلب پیشنهادی

یک اربعین دوری

دوباره خواهر و یک اربعین دوری

یک اربعین دوری دوباره اربعین و دل هوایی من لب شکفته به ذکر ربنائی من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *