جمعه , ۳۱ شهریور, ۱۳۹۶
خانه / یادداشت / حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

علّامه طهرانی قدّس الله نفسه:

(مرحوم قاضی رضوان الله علیه) دستور داده بودند كه چنانچه در بين نماز و يا قرائت قرآن و يا در حال ذكر و فكر براى شما پيش آمدى كرد؛ و صورت زيبائى را ديديد؛ و يا بعضى از جهات ديگر عالم غيب را مشاهده كرديد، توجّه ننمائيد؛ و دنبال عمل خود باشيد!

استاد علّامه (طباطبائی) مى فرمودند: روزى من در مسجد كوفه نشسته و مشغول ذكر بودم؛ در آن بين يك حوريه بهشتى از طرف راست من آمد و يك جام شراب بهشتى در دست داشت و براى من آورده بود…

همينكه خواستم به او توجّهى كنم ناگهان ياد حرف استاد افتادم؛ و لذا چشم پوشيده و توجّهى نكردم. آن حوريه برخاست و از طرف چپ من آمد، و آن جام را بمن تعارف كرد؛

من نيز توجّهى ننمودم و روى خود را برگرداندم؛ آن حوريه رنجيده شد و رفت. و من تا بحال هر وقت آن منظره بيادم مى افتد از رنجش آن حوريه متأثّر مى شوم.

مهرتابان، ص۳۰

برای مطالعه کامل کتاب کلیک کنید

مطلب پیشنهادی

حضرت جواد

حضرت جواد تشنه افتاده

در دلم ولوله افتاده ضربانم به شماره افتاده گوشه حجره خاک آلود حضرت جواد، تشنه افتاده طاقت مادرش طاق شده هلهله نکن، فاطمه افتاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *