پنج شنبه , ۲ آذر, ۱۳۹۶
خانه / یادداشت / حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

علّامه طهرانی قدّس الله نفسه:

(مرحوم قاضی رضوان الله علیه) دستور داده بودند كه چنانچه در بين نماز و يا قرائت قرآن و يا در حال ذكر و فكر براى شما پيش آمدى كرد؛ و صورت زيبائى را ديديد؛ و يا بعضى از جهات ديگر عالم غيب را مشاهده كرديد، توجّه ننمائيد؛ و دنبال عمل خود باشيد!

استاد علّامه (طباطبائی) مى فرمودند: روزى من در مسجد كوفه نشسته و مشغول ذكر بودم؛ در آن بين يك حوريه بهشتى از طرف راست من آمد و يك جام شراب بهشتى در دست داشت و براى من آورده بود…

همينكه خواستم به او توجّهى كنم ناگهان ياد حرف استاد افتادم؛ و لذا چشم پوشيده و توجّهى نكردم. آن حوريه برخاست و از طرف چپ من آمد، و آن جام را بمن تعارف كرد؛

من نيز توجّهى ننمودم و روى خود را برگرداندم؛ آن حوريه رنجيده شد و رفت. و من تا بحال هر وقت آن منظره بيادم مى افتد از رنجش آن حوريه متأثّر مى شوم.

مهرتابان، ص۳۰

برای مطالعه کامل کتاب کلیک کنید

مطلب پیشنهادی

یک اربعین دوری

دوباره خواهر و یک اربعین دوری

یک اربعین دوری دوباره اربعین و دل هوایی من لب شکفته به ذکر ربنائی من …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *