یکشنبه , ۱ مرداد, ۱۳۹۶
خانه / یادداشت / حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

حکایت علامه طباطبائی و حوریه بهشتی

علّامه طهرانی قدّس الله نفسه:

(مرحوم قاضی رضوان الله علیه) دستور داده بودند كه چنانچه در بين نماز و يا قرائت قرآن و يا در حال ذكر و فكر براى شما پيش آمدى كرد؛ و صورت زيبائى را ديديد؛ و يا بعضى از جهات ديگر عالم غيب را مشاهده كرديد، توجّه ننمائيد؛ و دنبال عمل خود باشيد!

استاد علّامه (طباطبائی) مى فرمودند: روزى من در مسجد كوفه نشسته و مشغول ذكر بودم؛ در آن بين يك حوريه بهشتى از طرف راست من آمد و يك جام شراب بهشتى در دست داشت و براى من آورده بود…

همينكه خواستم به او توجّهى كنم ناگهان ياد حرف استاد افتادم؛ و لذا چشم پوشيده و توجّهى نكردم. آن حوريه برخاست و از طرف چپ من آمد، و آن جام را بمن تعارف كرد؛

من نيز توجّهى ننمودم و روى خود را برگرداندم؛ آن حوريه رنجيده شد و رفت. و من تا بحال هر وقت آن منظره بيادم مى افتد از رنجش آن حوريه متأثّر مى شوم.

مهرتابان، ص۳۰

برای مطالعه کامل کتاب کلیک کنید

مطلب پیشنهادی

احترام به سادات

اهمیت احترام به سادات

حسين بن حسن بن محمّد بن إسمعيل بن جعفرالصّادق عليه السّلام در قم ساكن بود و آشكارا شرب خمر مى نمود. روزى به جهت مشكلى به أحمد بن إسحق أشعرى كه در قم وكيل در أمر أوقاف بود مراجعه كرد و أحمدبن إسحق به او اذن ورود نداد و وى را نپذيرفت و او با حال حزن و اندوه به منزلش بازگشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *