دوشنبه , ۳ مهر, ۱۳۹۶
خانه / یادداشت / والنتاین!

والنتاین!

سبک زندگی قسمت دوم  (والنتاین – valentine’s day)

 

way-of-gift

اعتراف کردیم! از چیزهایی که خوشمان می‌آمده و می‌آید و فکر میکردیم و میکنیم اروپایی و امروزی است! در حالی که فهمیدیم قضیه از جای دیگری آب می خورد! خیلی از آداب و رسوم یا سبک زندگی «اروپایی» یا «غربی» که شیک و ژیگول به نظر می رسند، دقیقا مصداق عینی روایات بسیاری از ائمه و اهل بیت ما مسلمان‌هاست! تازه فهمیدیم چه کلاه گشادی سرمان رفته است… نمی دانستیم معارف دینی، تعلیمات اخلاقی و سیره پیشوایان دین برای تک تک مسائل ما راهکار ارائه داده اند و متاسفانه ما نتوانسته ایم آن ها را به شکل مصداقی و عملیاتی ارائه کنیم، یکی از آن نمونه ها فرهنگ و تفکر «لیدیز فرست» بود که در نوشته قبلی تقدیم حضورتان شد.

یکی دیگر از حوزه های مهم از این دست موضوع مهرورزی است. این موضوع اساس دین و اخلاق و تعالیم اسلامی را تشکیل می دهد. مهرورزی بنیان اعتقادات ماست. زیر این عنوان، بخش هایی از خانواده دوستی و توجه به کیان خانواده تا هدیه دادن برای افزایش محبت جا می گیرد.

به روایات زیر توجه فرمایید:

حضرت علی علیه‌السلام هنگام انتصاب مالک اشتر به ولایت مصر، در بخشی از عهدنامه مفصل و آموزنده خود، خطاب به وی چنین می‌فرماید:

وَ أَشْعِرْ قَلْبَکَ الرَّحْمَةَ لِلرَّعِیَّةِ وَ الْمَحَبَّةَ لَهُمْ وَ اللُّطْفَ بِهِمْ وَ لاتَکُونَنَّ عَلَیْهِمْ سَبُعا ضارِیا تَغْتَنِمُ أَکْلَهُمْ فَإِنَّهُمْ صِنْفانِ: اِمّا أَخٌ لَکَ فِی الدِّینِ وَ إِمّا نَظیرٌ لَکَ فِی الْخَلْقِ.

دلت را برای مردم، کانون مهر و محبت ساز و آنان را دوست بدار و مبادا بر آنان درنده خوی شوی و خوردن آنان را بر خود غنیمت شمری؛ چرا که آنان دو دسته‌اند: یا برادر دینی تواند یا نظیر تو در آفرینشند.[۱]

عن أبی عبدالله (علیه السلام) قال: یحق علی المسلمین الاجتهاد فی التواصل، و التعاون علی التعاطف، و المواساة لأهل الحاجة، و تعاطف بعضهم علی بعض حتی تکونوا کما أمرکم الله عزوجل رحماء بینهم متراحمین مغتمین لما غاب عنهم من أمرهم علی ما مضی علیه معشر الأنصار علی عهد رسول الله صلی الله علیه وآله.[۲]

امام صادق (علیه السلام) فرمود: سزاوار است که مسلمانان در پیوند و همبستگی با یکدیگر بکوشند، و در ایجاد مهر و عطوفت همکاری کنند، و به نیازمندان کمک نمایند، و به همدیگر محبت ورزند تا جامعه شما به مصداق فرمایش خداوند عزوجل: رحماء بینهم مانند جامعه انصار پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هواخواه و غمخوار هم بوده، و برای یکدیگر دلسوز و مهربان باشند.

لَا تَزَالُ‏ أُمَّتِي‏ بِخَيْرٍ مَا تَحَابُّوا وَ تَهَادَوْا وَ أَدَّوُا الْأَمَانَة[۳]

امّت من تا هنگامى كه يكديگر را دوست بدارند، به يكديگر هديه دهند و امانتدارى كنند، در خير و خوبى خواهند بود.

تَهادَوا فَإِنَّها تَذهَبُ بِالضَّغائِنِ[۴]

به يكديگر هديه بدهيد، زيرا كينه ها را از بين مى برد.

همچنین قرآن کریم، رحمت و مهربانی را از ویژگی های بارز یک مسلمان واقعی و متشرع و پیرو عترت رسول الله صلی الله علیه وآله می داند و می فرماید:  وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً[۵] و در دلهاى كسانى كه از او پيروى كردند رأفت و رحمت نهاديم. این ویژگی چیزی است که در برنامه های اسلام و آموزه های آن نهفته بوده و با اعتقادات آن گره خورده است و از روح اسلام تفکیف پذیر نیست. وفتی کسی زبان به شهادتین می گشاید و مبنای افعالش را برنامه های شرع مقدس، و پایه‌ی افکارش را، اعتقادات صحیح نبوی قرار می دهد، این گونه است که دیگر نمی تواند محبت و مهرورزی را از خود دور کند و به سایر بندگان الهی نیز بر اساس این خصیصه ی اسلامی توجه خاص خواهد داشت.

برنامه های اسلام برای مهرورزی، حسن نیت، خوش گمانی به مردم و اطرافیان، حسن معاشرت، خوشرویی، اخلاق نیک، نرم خویی، فروتنی، گشاده دستی، و اظهار محبت به دیگران و…است که بزرگان دین اسلام، خود اول معلم این کلاس بوده و سیره‌ی پاک ایشان سرمشق همه ی خلایق، سوای از این که چه مذهب و دینی دارند، بوده است. نمونه ی آن کتاب شریف نهج البلاغه است که سخنان امیرالمومنین علی علیه السلام درآن گرد آمده و مسیحی و یهودی و مسلمان و… از پرتو کلام نورانی وی در جهاد داد سخن داده و برخی که داری سرشت پاکی هستند به برکت آن هدایت می شوند.

امام علی علیه السلام فرمودند : با سه صفت محبت و دوستی به دست میآوری : ۱٫انصاف در معاشرت ۲٫همدردی با دیگران در خوشی و ناخوشی ۳٫برخورد با قلب پاک و سالم[۶] این سخنان از بزرگان اسلام نشه ی راه و چراغ مسلمین بوده وهست و تبلیغات سوء معاندین و غرب برای جلوگیری از پیشرفت اسلام راه به جایی نخواهد برد و این سیر را متوقف نخواهد کرد.

اما متاسفانه ما هنوز به صرف توقف در برخی حدود ضروری و انکار ناپذیر شرعی، از جنبه های متفاوت و متعدد ماجرا باز مانده ایم و کاری کرده ایم که کار از دست روایات ما خارج شود و دست جناب والنتاین بیافتد. مدعی هستند والنتاین، قدیس یا کشیش مسیحی مربوط به قرن بوق بوده است و دغدغه‌اش به هم رساندن دو جوان عاشق! مانند همین داستان در روایات ما از حضرت صادق علیه السلام به شکلی متعالی تر و حقیقی تر هست و ما به ۱۰۰۱ دلیل اصلا نقلش هم نمی کنیم، چه رسد به اینکه پر و بالش بدهیم و در قالب های مختلف کاربردی از آن بهره ببریم.

در بحث شادی، سرور، شادمانی و تفریح طوری رفتار کرده ایم که جماعت گمان می کنند آن را از اساس به رسمیت نمی شناسیم. التزام دینی در فرهنگ عمومی، با گریه، اندوه، زاری و مصیبت، همسان به نظر می رسد! گذران اوقات فراغت را با لهو و لعب یکی دانسته ایم و شادی را تنها با گناه همسو دیده ایم و حد اقل برای مخاطب تبیین هم نکرده ایم که اتفاقا شادی در دین اصالت دارد و دعوت دین به شادی، دعوت کاملی است؛ به طوری که شادی های زود گذر در مقابلش رنگ می بازد.

حتی نگفته ایم این محدودیت های شرعی مقطعی و کوتاه مدت، نوعی فداکاری برای شادی ابدی و بزرگتر است؛ مانند تحمل کسی که برای عمل جراحی زیبایی زحمت و رنج می کشد؛ چراکه شادی اصلی و خوشی بیشتر و بزرگ تر را در زیبا و جذاب شدن می داند.

از این قبیل مسائل متعدد و بسیار است که مغفول واقع شده اند و با اینکه دین اسلام و اهل بیت راهکارهای مختلف برای تمامی آنها ارائه داده اند اما ما نتوانسته ایم آنها را پیاده کنیم. نتوانسته ایم آنها را  در سطح جامعه و برای عموم افراد به صورت کاربردی و مصداقی تبیین کنیم، و این ضعف و بی همتی و بی انصافی ماست. این قبیل مصادیق که مخصوصا نسل جدید با آن بیشتر روبرو و درگیر است، نیاز به مرور جدی و بازخوانی دارد.

[۱] . شهید گران‌قدر، استاد مطهری در شرح این قسمت از عهدنامه مالک اشتر چنین می‌نویسد:

قلب زمام‌دار باید کانون مهر و محبت باشد. نسبت به ملت، قدرت و زور، کافی نیست. با قدرت و زور می‌توان مردم را گوسفندوار راند، ولی نمی‌توان نیروهای نهفته آنان را بیدار کرد و به کار انداخت. نه تنها قدرت و زور کافی نیست، عدالت هم اگر خشک اجرا شود، کافی نیست، بلکه زمام‌دار همچون پدری مهربان باید مردم را با قلبش دوست بدارد و نسبت به آنان مهر بورزد و نیز باید دارای شخصیتی جاذبه‌دار و ارادت‌آفرین باشد تا بتواند اراده و همت و نیروی عظیم انسانی آنان را در پیشبرد هدف مقدس خود به خدمت بگیرد.

[۲] .شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، باب یکصد و بیست و چهارم: استحباب مهربانی و عطوفت.

[۳] . عيون اخبار الرضا ج۲ ، ص۲۹ ، ح۲۵

[۴] . كافى(ط-الاسلامیه) ج۵ ، ص۱۴۴ ، ح ۱۴  من لا یحضر الفقیه ج۳ ، ص۲۹۹

[۵] . سوره الحديد، آیه ۲۷.

[۶] . بحارالانوار جلد ۷۸ صفحه ۸۲ حدیث ۷۷٫

فرآوری: حمیدرضا صادقی

مطلب پیشنهادی

گناه یعنی خداحافظ امام حسین

گناه یعنی: خداحافظ امام حسین

گناه = خداحافظ امام حسین! میدونستی هر گناهی که میکنی، ثانبه به ثانیه، ساعت به ساعت، و چه بسا ماه‌ها ظهور حضرت ره به تاخیر میندازی؟؟

یک دیدگاه

  1. دلت را برای مردم، کانون مهر و محبت ساز و آنان را دوست بدار و مبادا بر آنان درنده خوی شوی و خوردن آنان را بر خود غنیمت شمری؛ چرا که آنان دو دسته‌اند: یا برادر دینی تواند یا نظیر تو در آفرینشند




    1



    0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *